Abatilles: mineraalwater uit Arcachon met een bijzonder verhaal

We kennen natuurlijk de grote Franse watermerk namen als Evian en Vittel. Maar Frankrijk heeft nog veel meer bijzondere mineraalwaters. Een daarvan ontdekte ik jaren geleden bij toeval in een Franse supermarkt: Abatilles, mineraalwater uit Arcachon.

Ik zag ooit een advertentie voor het water en werd nieuwsgierig. Eenmaal in Frankrijk ging ik op zoek in de schappen van de Carrefour. En jawel: daar stonden ze, de gewone fles én de wat chiquer uitgevoerde Grand Cru. Die moesten natuurlijk mee naar huis. Maar achter deze flessen zit een veel interessanter verhaal dan je misschien zou denken.

Van zoektocht naar olie naar mineraalwater

De bron van Abatilles ligt in het gelijknamige quartier van Arcachon, aan het Bassin d’Arcachon. De geschiedenis begint in de jaren twintig van de vorige eeuw. Er werd hier namelijk helemaal niet naar water gezocht, maar naar olie. In 1923 werd onder leiding van de ingenieur Louis Le Marié een diepe boring uitgevoerd. Op een diepte van 472 meter gebeurde iets onverwachts: in plaats van olie kwam er warm water naar boven. Een flinke hoeveelheid ook. De bron leverde duizenden liters water per uur en het water had een temperatuur van ongeveer 25 graden.  De bron kreeg de naam Sainte-Anne, naar de Bretonse beschermheilige. Louis Le Marié was zelf afkomstig uit Bretagne. In 1925 werd de bron officieel erkend en ontstond er een thermale activiteit rond het water. Daarmee begon een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van Abatilles: wat ooit begon als een zoektocht naar olie, groeide uit tot een bron voor mineraalwater en een kuuroord.

Water uit 472 meter diepte

Wat Abatilles bijzonder maakt, is de diepte waarop het water wordt gewonnen. De bron bevindt zich op 472 meter onder de grond. Volgens de gemeente Arcachon vormt die diepe ligging een natuurlijke geologische bescherming tegen vervuiling. Het water staat bovendien bekend om zijn lage nitraatgehalte. De bron is licht gemineraliseerd en bevat onder meer calcium, magnesium, natrium, bicarbonaten en chloriden. De samenstelling van het water is sinds de jaren twintig opvallend constant gebleven. 

Van kuuroord naar Franse restauranttafel

De thermale geschiedenis van Abatilles is inmiddels verleden tijd, maar het water zelf is gebleven. Tegenwoordig wordt het water bij de bron gebotteld en verkocht in Frankrijk en daarbuiten. En dat verklaart ook waarom je Abatilles niet alleen in de supermarkt tegenkomt. Het water heeft inmiddels een plek gekregen in restaurants en op tafels waar een lokaal Frans product net iets meer uitstraling mag hebben. Zelf vind ik vooral de fles van de Grand Cru leuk. Het water krijgt daarmee bijna de uitstraling van een wijnfles. En dat past natuurlijk uitstekend bij de streek rond Bordeaux.

100 jaar Abatilles

In 2025 werd het honderdjarig bestaan van de exploitatie van de Source des Abatilles gevierd. De bron zelf werd dus al in 1923 ontdekt, maar in 1925 werd de Société Thermale des Abatilles opgericht en kreeg de bron toestemming om als natuurlijk mineraalwater geëxploiteerd te worden. 

Tijdens en na de Tweede Wereldoorlog gaat het bergafwaarts en in de jaren die volgen veranderd ‘de spa’ met regelmaat van eigenaar. In 2013 wordt de spa opgekocht door meerdere eigenaren, waaronder een wijnchateau-eigenaar. Zij krikken de boel weer op en het water is nu in vele grote en beroemde restaurants te verkrijgen. En dus ook gewoon in de supermarkt.

Het gewone bronwater is al van goede kwaliteit, maar de Grand Cru is nog beter, vandaar de naam Grand Cru. Door de naam en de fles waar het mineraalwater in zit, een plastic wijnfles, krijgt het bronwater nog meer status, daarnaast staat het ook nog eens leuk op tafel. En met het warme weer van de laatste tijd staat ie hier dan ook regelmatig op de dis.

Ben je nou in de buurt van Abatilles oftewel het meer van Arcachon dan kan je voor 7 euro het kleine museum bezoeken en krijg je ook de verschillende mineraalwaters te proeven.

Abbatilles | 157 boulevard de la Côte d’Argent| 33120 Arcachon sourcedesabatilles.com

 

Dit artikel verscheen oorspronkelijk in augustus 2017 en is geactualiseerd in augustus 2026