Vorige week kondigde ik de film La Grande Arche al aan in een artikel. Hij komt pas eind van deze maand januari uit maar toch hebben we al een bespreking over deze bijzondere film. Willem Millenaar heeft de film al kunnen bekijken. Hieronder zijn verslag.

La Grande Arche ( oorspronkelijke titel: L’inconnu de la Grande Arche) is een Franse film uit 2025 en geregisseerd door Stéphane Demoustier.

Ook deze film heb ik in september 2025 gezien bij Film By The Sea – Vive le Cinéma. Voordat ik naar de film ging, was ik nogal sceptisch, want ik heb het over het algemeen niet zo op dit soort films. Vaak vallen ze tegen; te geromantiseerd (bv EIFFEL) maar zoals u hieronder verder zult lezen werd ik verpletterd door de werkelijk sublieme acteerprestaties, verhaallijn en meegezogen in het gebeuren van politiek en concessies.

Storyline: de film gaat over de Deense architect Otto von Spreckelsen die de internationale wedstrijd voor de gelijknamige boog in Parijs wint met zijn strijd tegen politieke en technische obstakels, met zéér sterke acteerprestaties van Claes Bang, Sidse Babett Knudsen, en Xavier Dolan (één van mijn – selfmade –  lievelingsregisseurs – bekend geworden door oa : J’ ai tué ma mère en gewelige acteur)

Deze internationale productie werd geschreven en geregisseerd door Stéphane Demoustier, die eerder een César, de belangrijkste Franse filmprijzen, won voor zijn film La Fille au bracelet. Demoustier weet het verhaal van de soms onaangename von Spreckelsen op een sublieme manier toch sympathiek aan mij over te brengen. 

De regisseur toont perfect aan hoe de politiek, kunst wilt ondermijnen: maar dat de artistieke integriteit altijd zal proberen te overwinnen. Zéér herkenbaar nu bij bepaalde politieke partijen die beweren dat kunst niets is en geen toegevoegde waarde heeft in het leven.

Claes Bang, de Deense acteur die de onbekende architect vertolkt, zweeft voortdurend op de rand tussen halsstarrigheid en idealisme. Toch weet de regisseur hem  sympathiek voor mij te houden.

Subilon, de pragmatische adviseur van president Mitterand, wordt zéér sterkt gespeeld door de Canadese creatieve duizendpoot Xavier Dolan.

Ook Swann Arlaud, die in de rol van projectmanager Paul Andreu kruipt, is enorm sterk

Daarnaast is de film prachtig in zijn eenvoud. Je wordt ondergedompeld in het Parijs van de jaren 80 (prachtige filmische beelden) en de elegantie van de stad spat van het scherm af. De beelden zorgen voor een intieme sfeer die je niet loslaat. 

De filmgaat minder om het gebouw zelf (wat ik juist het sterke vond, en dus op mijn eerdere aanname terug moet komen)  maar meer om de psychologische ontwikkeling van architect Von Spreckelsen en de botsing tussen kunst en politiek. 

Demoustier wordt in kritieken geprezen dat hij het verhaal van de onsympathieke maar gedreven architect overweldigend en invoel matig weet over te brengen. Zeker bij mij gelukt!

De film ging in première in de Un Certain Regard  van het Filmfestival van Cannes en wordt gezien als een intiem en aangrijpend portret

Kortom: 

La Grande Arche is door mij uitermate goed ontvangen:  visueel sterk die een boeiend, psychologisch verhaal vertelt over de strijd van een architect tegen de politieke en technische realiteit van zijn monumentale project, met uitstekend acteerwerk 

Ik geef 5 sterren; totaal verrast want in het begin dacht ik mmmm dat gaat het niet worden.

Willem Millenaar