Franse filmbespreking La Double Vie de Véronique door Willem Millenaar

Naast de Franse boekbesprekingen hebben we sinds kort op Van Franse bodem ook Franse filmbespreking door Willem Millenaar. Deze keer over de film La Double Vie de Véronique

Toen ik deze week naar mijn film kalender keek, zag ik dat mijn favoriete bioscoop (Club Cinéma Middelburg – kleinste bioscoop van Nederland met 15 stoelen die steeds arthouse/klassiekers op het programma zet) deze en komende maand Krzystof Kieslowski in de schijnwerpers zet met; Trois Couleurs (3 aparte films over de Franse revolutie: Bleu – Blanc – Rouge) en  “La double vie de Véronique”.

Mijn allereerste aanraking (op advies van mijn Franse partner) was om te gaan kijken naar “La double vie de Véronique” hetgeen ik opgevolgd heb en deze film tot mijn favoriete films is gaan behoren en de regisseur beter ben gaan leren kennen.

Eerst iets over Kryzysztof Kieslowski: (Warschau 27 -06-1941 – Warschau 13- 03-1996)

Kieślowski ging in 1957 theaterwetenschappen studeren aan de kleinkunstacademie in Warschau. In 1964 werd hij toegelaten tot de filmschool van Łódź (waar ook onder meer Roman Polanski het vak leerde) en studeerde hij regie. Na zijn opleiding werkte Kieślowski als documentairemaker voor verschillende televisiemaatschappijen. Zijn bekendste documentaire uit deze tijd, Gospodarze (Workers ’71), over de Poolse massastaking in 1970, werd gecensureerd door Poolse autoriteiten. Onder andere vanwege deze censuur op documentaires besloot Kieslowski zich voortaan toe te leggen op film. Zijn eerste films portretteerden het alledaagse leven in Polen. Vanwege zijn kanttekeningen bij de Poolse maatschappij ondergingen zijn films wederom censuur. Zo werd zijn film Przypadek pas zes jaar na voltooiing uitgebracht in Polen. Met de miniserie Dekaloog (zéér indrukwekkend, soms hart  soms zéér emotioneel !!) waarin hij de tien geboden toepaste op de hedendaagse samenleving, verkreeg hij bekendheid bij het internationaal publiek. Zijn volgende film werd de zowel in Polen als in Frankrijk geproduceerde La double vie de Véronique.  Na deze film vestigde hij zich in Frankrijk. In 1993-94 regisseerde Kieślowski de succesvolle trilogie Trois couleurs  gebaseerd op de idealen van de Franse Revolutie en samen met Dekaloog zijn meest gevierde werk is.  Vanwege hartproblemen besloot Kieślowski na deze trilogie het regisseren voor gezien te houden. Hij stierf op 13 maart 1996 aan een hartaanval.

La Double Vie de Véronique  

De hoofdrol wordt vertolkt door Irene Jacob, de muziek is van Zbigniew Preisner en is de eerste film van hem die (deels) buiten Polen gedraaid werd. Het deel dat wel in Polen gefilmd werd, werd opgenomen tijdens roerige tijden, vlak na de val van het communisme. De sleutelscène waarin zowel Weronika als Véronique zich op dezelfde plek in Krakau bevinden, speelt tegen de achtergrond van een demonstratie,  maar de camera en de spelers hebben daar totaal geen oog voor. Velen zien het contrast tussen Weronika en Véronique;de Franse Véronique is vrij in haar lotsbepaling, terwijl de vroege dood van Weronika het lot van het naoorlogse, onvrije Polen symboliseert.

De film gaat over twee vrouwen, de Poolse Weronika en de Franse Véronique, die niet van elkaars bestaan afweten, maar wel op dezelfde dag geboren zijn. De beide vrouwen lijken erg op elkaar, beiden zijn zangeressen  hebben dezelfde karaktertrekken en hebben beide een hart-kwaal. Weronika is een levenslustige vrouw, doet alles voor haar zangcarrière, maar heeft hartproblemen. Tijdens haar eerste grote optreden sterft ze op het podium. Een ongelooflijke emotionele scene die op mijn netvlies gegrift is gebleven met daarbij de ondersteuning van een prachtig hoog ingezet symfonisch lied.

Als de Franse Véronique voelt dat er iets onbenoembaars gebeurd is, stopt zij met haar carrière als zangeres vanwege haar slechte gezondheid. Ze gaat lesgeven op een school en komt de marionettenspeler Alexandre tegen, op wie zij verliefd wordt. Alexandre is echter een manipulatieve sterke man, die instinctief aanvoelt dat Véronique een dubbelganger heeft. Wanneer Véronique haar foto’s van een reis naar Krakau laat zien, ontdekt hij op een foto Weronika. Op dat moment wordt Véronique zich bewust van haar dubbelganger. Als de poppenspeler voorstelt om een marionettenspel te maken op basis van Weronika en Véronique, verlaat zij hem.

Ik was getroffen door het schitterende acteerwerk van Irene Jacob, maar eveneens door de prachtige symfonische muziek die je meeneemt naar een wonderbaarlijke ervaring.

Kortom, blij dat “mijn bioscoopje” dit werk weer laat leven, Willem Millenaar.

Deze film is nu te zien in De Lieve Vrouw in Amersfoort (van donderdag 19 januari t/m dinsdag 24 januari)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: